Szłam lasem rozmawiając ze zwierzakami idącymi za mną. Dzień był piękny nagle podleciał do mnie Zanna.
- Hej gdzie się wybierasz?- spytał rozpromieniony
- Przejść się idziesz ze mną?
- Jasne
Szliśmy i gadaliśmy dość długo aż nie zauważyliśmy, że nie jesteśmy już
na terenie watahy.... byliśmy daleko od niej i na nasz pech zaczeła lać
ulewa ciężko było cokolwiek zobaczyć i jeszcze do tego mgła. Całkiem się
zgubiliśmy
- Gdzie my właściwie jesteśmy?- spytałam już wyczerpana marszem
- Nie mam pojęcia nic tu nie widzę
- Ałć
- Co się stało?!- spytał zdenerwowany Zanna
- Nie nic to przez zmęczenie trochę mnie zabolał brzuch
- Ale.... ty.... ty nie rodzisz prawda?- spytał blady Zanna
- Nie coś ty na pewno bym poczuła gdybym miała za chwilę urodzić
- To dobrze- powiedział z ulgą Zanna- Dasz radę dalej iść?
- Tak dam, a gdzie właściwie teraz przenocujemy?
- Nie wiem znajdziemy jakieś schronienie, a jutro poszukamy drogi do domu
- Dobrze
Szliśmy z 2 godziny po czym stanełam jak wryta
- Chodzi widze tam coś może to jakaś pomoc już Mejsi wiem, że bolą cię nogi, ale spróbuj jeszcze przejść ten kawałek
- Zanna?
- Tak?
- Pamiętasz jak mówiłam ci, że dziś nie urodzę?
- Tak pamiętam
- No to chyba się myliłam ja ja- nie dokończyłam tego zdania zaczełam
jęczeć z bólu właśnie rodziłam w jakimś nie znanym lesie we mgle
- O nie tylko nie teraz!- Zanna wyglądał jakby miał zaraz zemdleć wzioł mnie ja grzbiet
- Co ty robisz!!!!- wyjęczałam z bólu
- Tam może być jakaś wataha pomogą nam!
Biegliśmy 2 kilometry. Zanna się nie pomylił faktycznie była to jakaś
wataha wilków Zanna ze mną na grzbiecie szybko podbiegnoł na ich
terytorium
- Co ty tu robicie o tej porze?!- spytał groźnie jeden z pilnujących terenu wilków
- Moja żona rodzi chcieliśmy aby jeden z waszych medyków zajoł się nią!
- Nie ma mowy niedawno była tu wojna więc nasi medycy są bardzo
zapracowani muszą zajmować się naszymi wilkami, a nie jakimiś obcymi co
myślą, że mogą tu tak włazić
- Panowie proszę, a gdyby wasze żony zaczeły rodzić w taką pogode daleko od watahy w jakimś ciemnym lesie?
- My nie mamy żon, a teraz jazda bo porozmawiamy inaczej
- Zanna postaw mnie na chwilę- wyjęczałam
- Ale po co?!
- Postaw- krzyknełam cała obolała Zanna postawił mnie na ziemi, a ja ledwie podeszłam do samców
- Słuchajcie mnie! Nie wiecie jaki to ból urodzić takie dzieci! Albo mi
załatwicie schronienie i medyków, albo urodzę dzieci tu na środku watahy
- Ona nie żartuje
- Wasz wybór
- No dobra chodzicie za nami
Samce nieśli mnie na grzbiecie do malutkiej zimnej jaskini była tam wilczyca wyglądała tak:
http://www.nasze-magiczne-wilki.pun.pl/_fora/nasze-magiczne-wilki/avatars/4.jpg
- Połóżcie ją przy ścianie i wszyscy wyjdzicie jest bardzo zmęczona boje się, że nie urodzi tych dzieci i umrze
- Co?!- spytał Zanna
- Proszę wyjść!!!!- Wszyscy wyszli z jaskini po 4 godzinach wilczyca zawołała Zanne i dwóch samców.
Zanna nie pewnym krokiem wszedł do jaskini. Leżałam tam ja z 4 malutkimi kuleczkami
- To są nasze dzieci?- spytał Zanna
- Tak śliczne prawda?- spytałam słaba
- Tak najpiękniejsze!
- To takie piękne- powiedział jeden z samców ze łzami w oczach. Po
chwili wszyscy spojrzeli się na niego jak na dziwaka i się ogarnoł
- Mejsi jest jeszcze słaba miała bardzo ciężki poród i niestety dwa wilczki nie przeżyły, a te są naszczęścię zdrowe
- To okropne.... ale dobrze, że te cztery żyją
- Tak gdybyście tu nie przyszli to i ona i szczeniaki by nie przeżyły- powiedziała samica- Jak chcecie je nazwać?
- Samiczki to będą Kiilyouko i Lizzie- powiedziałam
- A samczyki to Bruno i Riven
- Zostańcie na noc tutaj juro wróćcie do swojej watahy, a teraz
chodzicie chłopcy zostawimy tą rodzinkę samą niech się nacieszą po
takich przeżyciach. Noc mineła dobrze nad ranem wróciliśmy do watahy tam
bardzo zaskoczeni przyjaciele nas przywitali....
. Po wieczorze świetnej zabawy, poszliśmy spać do 489 wyspy
tropikalnej. Mają tam ogromne, piękne Jaskinie dla całych Watach. Są
oddzielone pokoje. Dla par razem. Ale tym razem byłam sama, bo dla
ciężarnych, albo z dziećmi jest jedno łóżko i albo stół do porodu, albo
obok łóżka matki, mniejsze, dla szczeniaka. W moim przypadku był to stół
do porodu. Ale na szczęście miałam Jaskinię obok Akiim. Powiedziała mi,
że w razie czegoś mam do niej przyjść. Czułam się bezpieczna. Te
wakacje są najlepsze, jakie były dotąd. Powiedziałam to Niebbi, która to
wymyśliła. Cieszyłam się razem z nią.
-wypowiedział to.Coś zaczęło mnie rozrywać od środka broniłem się biegłem do watahy.Nagle skoczyły na mnie cienie Użyłem swoich mocy.Szarpały mnie gryzły z moich ran lał się krew.Dotarłem do watahy cały w krwi padłem przed...jeśli dobrze pamiętam Bethan.
